Goarkapel

 

  welkom

  actueel
  misintenties
  uitvaarten

  geschiedenis
  gebouw
  goarkapel
  financiën
  werkgroepen
  bestuur

  contact

 

  CLUSTER

  cluster
  NOODDIENST
  disclaimer

 

St. Goarskapel. Rechthoekig gebouwtje met driezijdige sluiting, een gezwenkte façade, ronde vensters en een dakruitertje, 1662. (Datum_ 11-07-1968).

goarkapel

Meerlo is de enige plaats in ons land waar de heilige Sint Goar wordt vereerd. Het is niet duidelijk op welke wijze de verering van de H. Goar naar Meerlo is gekomen. Wellicht is dit gebeurd via de heren van Meerlo, aangezien dit ridderlijk geslacht familiebetrekkingen had met het Rijnland. In 1662 werd de Goarkapel gebouwd op het terrein van de adellijke bezitters van de boerderij De Beijenbrugge. Waarschijnlijk waren zij de initiatiefnemers van dit bouwwerk.

In het glooiende landschap tussen Meerlo en Wanssum staat het gebouwtje al meer dan driehonderd vijftig jaar op een heuvel verscholen in een bosschage. Voor de kapel is een kleine stenen kansel. Vroeger lag naast de kapel een diepe waterput. Gedurende de eerste jaren van de twintigste eeuw kwamen nog pelgrims naar Goar ter genezing van [bibber-]koortsen. Tot ongeveer 1860 konden ze daartoe ook tegen allerlei kwalen Goarwater opdiepen uit de put naast de kapel. De put is uit veiligheidsmaatregel –spelende kinderen- eind vorige eeuw gedempt.

Achter de heuvel waarop de kapel staat meandert de Groote Molenbeek richting Maas en loopt het Pieterpad, Nederlands langste wandelroute van het Groningse Pieterburen naar de Sint Pieterberg in Maastricht. Wandelaars komen op deze plek tot rust.

Legendebeeld sint Goar

Goar was volgens een legende aan het begin van de zesde eeuw geboren als de zoon van aanzienlijke ouders uit Aquitanië (F). Vanwege deugdzaamheid was hij geliefd bij het volk. Om te voorkomen dat hij verwaand zou worden, vertrok hij naar Duitsland, waar hij zich vestigde op de linkeroever van de Rijn, ten zuiden van Koblenz, nabij de huidige stad Sankt-Goar. De bevolking was daar deels nog niet gekerstend. Hij bouwde er een kapel en leidde een vroom leven, waarbij hij velen tot het ware geloof bracht. Door afgunst gedreven, verspreidden sommigen echter het gerucht dat hij onzedig zou leven. Dat kwam bisschop Rusticus van Trier ter ore, en hij riep hem ter verantwoording. Rusticus was zeer ontstemd en wilde Goar alleen geloven indien hij in staat zou zijn de vader en de moeder te noemen van een kind dat onlangs te vondeling was gelegd.  Na een intens gebed van Goar sprak de drie dagen oude baby, voor iedereen duidelijk verstaanbaar: “Flaris is mijn moeder en Rusticus, de bisschop, is mijn vader”. Dat kostte Rusticus zijn functie en Goar werd gevraagd bisschop te worden. Uit bescheidenheid weigerde Goar deze eer. Daarop werd hij ziek en leed gedurende zeven jaar aan “bibberkoorts”. Omstreeks 575 overleed Goar. In Duitsland wordt hij vereerd als patroon van de wijngaardeniers en herbergiers. Tevens werd hij aangeroepen als patroon tegen koude koortsen of bibberkoortsen en voor het bewaren van een eerlijke naam.

Hij zou vermaard zijn geweest vanwege zijn onovertrefbare gastvrijheid, vooral voor de schippers op de Rijn. Sint-Goar zou vele wonderen hebben verricht, zoals het stroomopwaarts varen zonder te roeien. Nadat Sint-Goar de duivel onder zijn kont geschopt had, kon hij bereiken dat de wijn niet langer uit een poreus wijnvat vloeide. Sint-Goar verloste Fastrada, de derde echtgenote van Karel de Grote, van enorme kiespijn.  Uit dankbaarheid liet Karel de grote op het graf van Goar, dat al snel een bedevaartoord werd, een kerk bouwen waaromheen het huidige toeristenstadje aan de Rijn ontstond.

Sint Gewierkermis

Zijn feestdag is op 6 juli. Sinds mensenheugenis wordt in Meerlo de Sint Goarkermis,H. Mis St. Goar   of zoals de Meerlonaren zeggen Sint Gewierkermis, gevierd. Deze vindt plaats de zondag op of na de 6de juli. Nog jaarlijks trekt dan een processie vanuit de Joannes de Doper parochiekerk van Meerlo naar de kapel van Sint Goar met Fanfare Eendracht voorop.   Vroeger trok de processie over het erf van de boerderij De Beijenbrugge waar een rustaltaar was geplaatst. Tegenwoordig is de route via de Holstraat en de Postbaan naar de kapel. Bij de kapel wordt een openluchtmis opgedragen. Er is ook een eigen Meerlo’s Sint Goarlied geschreven door een onbekende scribent.